HOME
HAPPY END VERHALEN


POPEYE IV
17 juli 2011

We zijn blij dat we deze mooie en lieve setter een gouden mand mogen geven.

Minne en Popeye zijn al echte stoeikameraadjes. Zijn ontlasting is weer helemaal in orde en hij lijkt zich al helemaal thuis te voelen hier. We staan er altijd van versteld hoe snel honden zich aanpassen. Zo ook Popeye, 's avonds met slapen gaan, of als we even naar de winkel zijn, allemaal geen probleem.

We zijn hartstikke trots :-)!!

PS; zijn nieuwe naam wordt POLDI, wat onverschrokken betekent, want hij is echt nergens bang voor. Als bijnaam gebruiken we Pipo, omdat het zo'n lekker onhandig clowntje is.

Met diervriendelijke groet / Kind regards Clarina en Rene.


6 augustus 2011

Dinsdag 12 juli 2011

Zoals hierboven al genoemd zijn we zondag om 11.00 u naar Carine van SOS-STRAYS geweest om Popeye daar op te halen. Popeye is een week daarvoor uit Spanje meegekomen, maar omdat wij deze week pas vakantie kregen is hij een weekje bij Carine gebleven. Het is de bedoeling, dat wij opvanggezin zijn voor Popeye totdat iemand zich voor hem meldt die hem graag zou willen adopteren. Popeye is vijf jaar en is doof.

Tijdens de terugrit van Herselt/Belgie, naar Heerlen ligt Popeye rustig op de achterbank op schoot van Clarina. Thuis aangekomen volgt hetzelfde ritueel als anders, kennismaken op neutraal terrein. Clarina gaat naar binnen om Bente en Minne aan te lijnen, terwijl ik even met Popeye naar de zijkant van het huis loop waar hij alvast vluchtig kennis kan maken met Abra. Abra komt aan de poort en begroet Popeye vriendelijk. Ze steekt een poot door de tralies van de poort en tik Popeye aan. Popeye besnuffelt haar even, en vindt het verder goed. Ik loop terug naar de voordeur en Clarina komt al met Bente en Minne naar buiten. Ik had gedacht dat Minne wel even zou snauwen naar Popeye omdat hij dit tijdens het wandelen ook doet naar andere honden van middel- tot groot formaat., maar Minne negeert Popeye compleet. Bente reageert ook nauwelijks op Popeye. Samen wandelen we naar het omheinde uitlaatgebiedje.

Daar aangekomen laten we het drietal los. Minne weet niet goed wat hij met de nieuweling aanmoet en reageert een beetje beledigd, hij loopt enkele tientallen meter bij ons vandaan en blijft ons vanaf een afstandje aankijken alsof hij wilt zeggen; "En ik dan?" Bente loopt eeen paar rondjes maar blijft vervolgens bij Clarina hangen. Popeye loopt rond, hij rent van Minne naar Bente en Clarina, komt dan weer achter mij aan, en rent hetzelfde rondje nog een paar keer. Ik schiet in de tussentijd wat foto's. (98 stuks blijkt naderhand)

Op het moment dat Clarina Popeye 'roept', door grote draaiende bewegingen met haar armen te maken rent hij naar haar toe. Hij wordt uiteraard beloond met een brokje. Minne is plots niet meer beledigd en voegt zich bij, Clarina, Bente en Popeye. De drie hondjes zitten als drie getrainde circushonden op een rijtje van groot naar klein en Clarina lijkt wel een hondendirigent. Het ziet er top uit!!

Eenmaal weer thuis gekomen, laten we Bente en Minne eerst naar binnen, maar Popeye gaat gelijk met hen mee naar binnen, geen probleem. Dan de echte kennismaking met Abra. Abra aan de lijn, Popeye aan de lijn en zo de tuin in. Beide ruiken even aan elkaar en daar blijft het bij. We doen de lijnen af. Met zijn vieren lopen de honden een rondje door de tuin. Al snel willen Minne en Popeye toch even stoeien, op een leuke manier, wel te verstaan. Het lijkt er even op dat ze Kung Fu spelen.

Popeye blijkt een hele zachtaardige en slimme hond. Hij pikt de dingen zeer snel op en leert van het voorbeeld van de andere honden. Hij is voor niets en niemand bang en is de vrolijkheid zelve. Hij is wel wat lomp, stoot zijn hoofd en poten tegen de tafel en andere voorwerpen. Heel grappig vind ik dat hij witte wimpers heeft. Het is net een clowntje.

Het wordt nog een hele klus, opvanggezin zijn zeg; Net iets voor ons om juist deze hond als opvanghond in huis te krijgen,.. Ahum.. wordt uiteraard vervolgd,...

Zondag 17 Juli 2011;

Vandaag is het zover. We zijn de officiële adoptanten van Popeye geworden. Wie had dat nou niet verwacht :-). Vanaf vandaag heet hij Poldi, wat onverschrokken betekent, want is echt nergens bang voor. Alles is leuk en nieuw, hij is uitermate nieuwsgierig. Hij is 5 1/2 jaar oud, maar emotioneel gezien moet hij nog alles ontdekken. Wie weet waar hij al de jaren geweest is. Hij heeft in ieder geval niet veel meegemaakt, niet in positieve zin maar aan ziijn gedrag te zien ook niet veel negatieve dingen.

Onze eerste hond als opvanger is dus bij deze door ons zelf geadopteerd. Hebben we gelijk goed kunnen oefenen hoe een adoptatie in zijn werk gaat. Bente en Minne zijn ook beiden van Sos-Strays, maar deze keer vullen we alle papieren zelf in, moeten we zelf het geld overmaken en de formulieren opsturen. We zijn nu als het ware 'insiders'.

Nu de eerste week voorbij is hebben we gezien dat Poldi ook echt in onze roedel thuishoort. Alles gaat van een leien dakje, en hij is nu al niet meer weg te denken. Hij stoeit met Minne, en is totaal niet bang voor Abra. Hij daagt Bente ook uit, maar die is zoals bekend niet zo van het spelen gecharmeerd.

Met diervriendelijke groet / Kind regards
Clarina en Rene.
Foto's van de beestenboel vindt u op;
http://www.facebook.com/pages/Huisje-bio-beestje/102413196494984


14 augustus 2011

Poldi blijkt een onverschrokken hond ten opzichte van alles. Waar hij de afgelopen jaren geweest is blijft een raadsel, het is echter vrijwel zeker dat hij niet zozeer lijfelijk mishandeld is, maar wel zeker verwaarloosd is. Hij is zo aandoenlijk en kwetsbaar. Want hoewel hij al 51/2 jaar oud is, lijkt hij emotioneel nog een pup. Hij drukt zijn neus overal tussen want hij is uitermate nieuwsgierig, eigenwijs en voor niemand bang.
 

Aan de andere kant is hij onzeker. Als hij een correctie krijgt, bv. hem aan de halsband pakken om hem van de vensterbank af te pakken als hij daarop springt of als hij van een andere hond (Bente meestal) een snauw krijgt omdat hij te opdringerig is, begint hij onderdanig (kont omlaag, naar je opkijkend) te kwispelen.
 

Verder speelt hij graag en zo onbezonnen als een puppy, met een bal, een flostouw of andere voorwerpen zoals het emmertje van het kippenvoer. Hij rent ermee door de hele tuin, huppelend als een hertje. Ook stoeien met Minne vindt hij geweldig. Hoe ruwer, hoe beter. Onze 2 reutjes zijn echte maatjes aan het worden, ze liggen zelfs samen op de bank, soms op of tegen elkaar aan.

In de eerste week had Poldi wat last van weke ontlasting, zelfs met wat bloed. Na een kuurtje van de dierenarts was dit gelukkig snel beter. Als gevolg hiervan werd Poldi wel nog wat magerder dan hij als was. Ook het feit dat hij nog geen rust vond, hielp wat betreft het op gewicht komen, niet echt mee. Poldi volgt het baasje overal. Hij kan niet rustig blijven liggen zonder het baasje in het zicht te hebben. Het feit dat hij doof is, is in deze vervelend voor hemzelf omdat hij in dit geval ook niet kan horen waar zijn baasje is en dus nog vaker ‘moet’ lopen om het baasje te volgen. Wijzelf, als baasjes, ondervinden weinig hinder van zijn doofheid. Een nadeel is bijvoorbeeld wel, dat als Poldi iets doet wat niet gewenst is (op de vensterbank springen) en hij is buiten handbereik, je hem dan niet mondeling kan corrigeren. Soms is het zelfs wel fijn dat hij niet alles hoort. Als iemand van ons ’s nachts opstaat om naar de wc te gaan, staan alle hondjes op. Poldi niet, die hoort het niet en slaapt gewoon door, een heerlijk gezicht.

Nu we zo’n 4 1/2 week verder zijn, is Poldi wel aan gewicht het winnen. Zijn eetlust is prima en hij krijgt dan ook, apart van de andere hondjes,  een extra portie eten per dag.  Dit vindt hij zo ‘leuk’ dat hij hier ook al zelf om vraagt. Hij gaat meerdere malen per dag voor de deur van de bijkeuken staan om ons de weg te wijzen naar de voederton, of hij gaat parmantig voor de ijskast zitten, om zodoende iets lekkers los te peuteren.

Met diervriendelijke groet / Kind regards,
Clarina en Rene.



IN MEMORIAM


POPEYE IV – POLDI


Geboortedatum:     01/02/2006

Adoptiedatum:        17/07/2011

Datum overlijden:   03/06/2019


Lieve Poldi is op 3 juni jl. overleden...
Wat heeft hij een fantastisch leven gehad; als opvanghond heeft hij zich al snel in de harten van zijn adoptanten weten te nestelen. Onverschrokken is hij met volle teugen van zijn leven bij hen gaan genieten.
Don't shop - Adopt - Poldi heeft bijna 8 jaar een heerlijk leven gehad terwijl hij als dove hond in Spanje geen enkele kans had.
Alle vrijwilligers van SOS-Strays bedanken Clarina en Rene voor de goede zorgen en de liefde die zij aan hem hebben gegeven.



Dierenliefde is een wonder, een vriendschap
zo bijzonder dat dit sporen achterlaat.





NAAR BOVEN ALFABETISCH OVERZICHT